tá 'ancar a thógáil amach' go dlúth ag tús a chur le scéalta nua. Caithfidh muid snámh go dtí linn againn sa saol, ag éagsúil ón áit ina bhfuilimid suaimhneach agus ag dul i dtaithí ar áiteanna nua nuair a bhuailfidh muid isteach orainn féin nó nuair a bheidhimid amhla. Tá an-crógaíocht ag teastáil uainn chun imeacht ón eolas a bhfuilimid ag tabhairt do againn agus dul i dtaithí ar an nua-aimsir. Is féidir leis an t-ancar a bheith tromchúiseach, ach is féidir leis na deiseanna nua a chruthú chomh maith.
Smaoinigh ar long mór agus ar an t-ancar trom a chuireann é in inbhear. Mura thógann an long an t-ancar riamh, ní bheidh sé in ann dul ar imirce nó aon áiteanna nua a fheiceáil. Sa saol, mar sin, is féidir leis an t-ancar a bheith aon rud a chosnaíonn muid — eagla, amhla, nó hábhair shunta. Nuair a thógann muid ár n-ancar, saoilfidh muid saoil chun foghlaim agus éadromú. Caithfidh muid an t-ancar a thógáil chun dul chun cinn agus ár n-ardú a chur os cionn an domhain.
Téann sé i gcríchiallacht chun an t-iolraí a thógáil. Tá sé scáraitheach imeacht a bheith agat ón bhfianaise a bhfuil aithne agat air agus dul isteach i rud éigin difriúil. Is féidir linn bheith cianach faoin todhchaí, agus an bhfuilimid chun é a bheith againn. Ach uaireanta, ní mór dúinn bheith críona go leor chun an chéad chéim a thógáil ionas go léiríonn an вселeneach deiseanna nua dúinn agus go dtapairfidh muid ár bpótar. Tá na h-iolraí trom ach uaireanta is gá cuile leis an tromlacht chun iad a thógáil agus leanúint ar aghaidh: is minic a bhaineann an toradh amach as an mbrabús.
Is féidir leis an t-iolraí a ardú go mór lán d'fhéinfhiosrúcháin a thabhairt amach ionainn. Is féidir linn bheith truaillteach bualadh leis an bhfianaise a bhfuil aithne againn uirthi, agus imeacht le cianacht faoin todhchaí. Is gnáth é cumaíocht éagsúla a bheith againn nuair a dhéanaimid athrú mór. Ach tagann an t-am nuair is gá an t-iolraí a thógáil, agus tá sé ríthábhachtach don fhorbairt. Trí linn staidéar a dhéanamh ar ár bhféinfhiosrúcháin, is féidir linn dul chun cinn leis an bpriomhchuspóir.
Nuair a thógaimid an t-iargúl agus tosaímid arís, síltear againn go mór an réimse de na féinríomha. Is féidir linn spéisí nua a fhorbairt, caraí nua a dhéanamh agus rudaí nua a fhoghlaim. Tugann an t-iargúl a thógáil dúinn an cumhacht dul thar na rudaí a chuirfidh sinn i mbealach againn. B'fhéidir éadrom sa todhchaí beag, ach tá go leor sochair ag tús nua. Má choinnímid orainn ár n-oilithreacht a thuilleamh, is féidir linn teacht ar an saol atá níos fearr againn.
Tá sé in ann a thógáil ar an iargúl agus tosú ar an phróiseas iontach féin-aithne agus tógála. B'fhéidir go mbeidh orainn buailt a bheith againn, ach déanann gach ceann againn níos ciallmha agus níos láidre. Táimid ag longóireacht i dtreo an éachta, agus tá an saol againn féin a chruthú againn. Ón am a thógann tú an t-iargúl, tosaíonn an t-adhlacadóireacht. An t-am é seo chun smaoineamh go hard, chun bualadh, chun beatha a bheith againn!